وقتی به جوانی شاخه گلی تقدیم می کنی، آن جوان اگر به هیچ چیزی هم اعتقاد نداشته باشد، جذب محبتت می شود و در پی جبران برمیآید. این خاصیت محبت است و شاعر به حق گفته است که:«از محبت خارها گل می شود.»
خداوند متعال در حدیثی قدسی می فرمایند:«اگر ذره ای از محبت مرا درک می کردید اجزای بدنتان تاب نمی آورد و از هم متلاشی می شد»
امام زمانمان، کسی که به فرموده ی خودش، زمین به خاطر وجود او قرار و آرام گرفته است، بارها فرموده اند که: «همانا ما از یاد شما غافل نیستیم»، «همواره برایتان دعا می کنم» و ...
آیا اینها محبت نیست؟! آیا می دانستید که اگر دعایتان مستجاب می شود به خاطر آمین گفتن امام زمان(ع) است، به خاطر امضای اوست، اگر بلایی از شما دفع می شود با نظر اوست، اگر خیری به شما می رسد از دعای اوست.
او همان امام مهربانی است که در سرداب مقدس با اشک و زاری از خداوند متعال می خواست که: «بارالها! شیعیان ما از باقیمانده ی گِل ما درست شده اند، هر حقی که بر گردن ما دارند ما از آن می گذریم. خدایا از اعمال نیک من بردار و به اعمال آنها بیفزا...» او همان امام رئوفی است که برای بخشش گناهان ما در هفته دو بار، با اشک از درگاه خداوند طلب مغفرت می کند.
آری هر خیری از اوست چرا که او جانشین خداوند بر روی زمین است، او صاحب الزمان است و اختیار امور عالم در دست اوست.
و ما چه کردیم برای جبران محبتش، جز این که تا توانستیم از او فرار کردیم، به اندازه ی 1175 سال!!!
لحظه ای بیاندیشیم، آیا در مقابل محبت های پدری اینچنین دلسوز نباید جانبازی کرد، در صورتی که او از ما جان نمی خواهد، از ما دلی پاک می خواهد، او از ما تقوایی می خواهد که باعث نجات خودمان است.
امام زمان به ما نیاز ندارد، زمین و آسمان به فرمان او می چرخند، این مائیم که به امام و راهنما نیاز داریم. به خودمان بیاییم، حیف است که عمرمان تمام شود ولی دور از راهنما زیسته باشیم!!!

حيا

من مواعظ النبي صلى الله عليه وآله وسلّم:
الحياءُ حياءان، حياءُ عقلٍ وحياء حُمْقٍ، وحياء العقل العلم وحياءُ الحُمقِ الجهل.
(تحف العقول صفحه 45)

حياءِ عقل آن است كه انسان از روى عقل احساس حياء كند، مثل حياء در هنگام ارتكاب گناه، و يا حياء در مقابل كسانى كه احترامشان لازم است و اين حياء، علم است يعنى رفتارى عالمانه مى‏باشد.
و حياء جهل آن است كه از پرسيدن و يادگرفتن يا از عبادت‏كردن و امثال آن، حياء كند (مثل كسانى كه در بعضى محيطها، از نماز خواندن، خجالت مى‏كشند) و اين حياء، رفتارى جاهلانه است.